เด็กๆ วัย 2-5 ปี มีพัฒนาการตามวัยในช่วงในช่วงที่สำคัญยิ่งในชีวิตของมนุษย์เป็นช่วงแห่งการเรียนรู้ เลียนแบบ อยากรู้อยากเห็น ช่างสงสัย ช่างต่อต้าน เอาแต่ใจตนเอง มีความเป็นตัวของตัวเองสูงฯลฯ จะมองเห็นว่าคุณลักษณะดังกล่าวเป็นลักษณะที่ชวนให้ผู้ปกครองปวดหัว หากแต่ความจริง คุณลักษณะเหล่านี้หากได้รับความเข้าใจและพัฒนาที่ถูกต้อง ถูกวิธีก็จะกลาบเป็นคุณลักษณะที่พึงประสงค์ และช่วยให้เด็กมีความพร้อมที่ดีในทุกๆ ด้าน ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญยิ่งของเด็กในการเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ที่มีคุณภาพ

ด้วยเหตุผลดังกล่าวข้างต้น เด็กวัยนี้จึงเป็นช่วงวัยที่เหมาะสมที่จะเข้าสถานพัฒนาเด็กหรือโรงเรียน อย่างไรก็ตามแม้จะเป็นวัยแห่งการเรียนรู้แต่การผละออกจากอกแม่ก็ยังเป็นสิ่งที่น่ากลัวและน่าตกใจของทั้งแม่และลูก มีปัจจัยหลายๆ ข้อที่ทำให้เด็กปรับตัวได้ง่ายหรือยากแตกต่างกันไป เช่น

1. ปัจจัยด้านพื้นนิสัยของเด็ก เป็นคนปรับตัวยาก ขี้อาย ขลาดกลัวง่าย ติดคนเลี้ยงฯลฯ
2. ปัจจัยด้านการเลี้ยงดู การปกป้องสูง ตามใจ ขาดการฝึกให้ช่วยเหลือตนเอง หรือในทางกันข้าม ถูกดุหรือตีมาก ขู่หรือหลอกให้กลัวอยู่เสมอ เป็นเหตุให้เด้กปรับตัวยาก ขาดความเชื่อมั่นในตนเอง ไม่กล้าแสดงออก ไม่ชอบการเปลี่ยนแปลง ฯลฯ
3. ปัจจัยด้านสภาพแวดล้อม อยู่ในแหล่งหรือหมู่คนก้าวร้าว พูดจาหยาบคาย ชอบความรุนแรง สภาพคับแคบ อึดอัด ไม่เอื้อต่อการเรียนรู้ ส่งผลให้เด็กในด้านอุปนิสัยใจคอและการเรียนรู้ เช่นเด็กบางคนจะติดนิสัยชอบความรุนแรง ช่างรังแก สมาธิสั้น เรียนรู้ช้า ขาดความอดทน ปรับตัวยาก ฯลฯ

จากปัจจัยดังกล่าว ช่วงเวลา 1 สัปดาห์แรกเข้าจึงเป็นช่วงเวลาที่สำคัยยิ่งในการเตรียมตัวทั้งเด็กและผู้ปกครอง ให้เกิดความพร้อมทางด้านอารมณ์และจิตใจ มีความเข้าใจอันดีต่อโรงเรียน ยินดีที่จะให้ความร่วมมือ เพื่อให้ประสบผลสำเร็จในการเตรียมตัวเด็ก ไม่ให้เกิดความเครียด